فیلم های سینمایی به طور کلی به دو گروه تقسیم می شوند.یکی فیلم های سینمایی منتقد پسند و دیگری فیلم های سینمایی پر فروش.فیلم های امروزه بیشترجزوء گروه پر فروش می باشند.صنعت فیلم سازی در امروزه رو به ساختن فیلم هایی که فقط بتواند رضایت بیننده را جلب کند  آورده است و کارگردانان فقط و فقط به مبلغ فروش فیلم خود توجه می کنند به طوری که فیلم های منتقد پسند کمتر در امروزه دیده می شود.در واقع کارگردانان فیلم های امروزی با ایجاد صحنه های اکشن موجب فروش فیلم های خود می شوند و به مسائلی چون موسیقی-فیلمنامه-بار آمورنده ی فیلم و نظر منتقدان فیلم و .......توجه نمی کنند ولی در گذشته این مساله درست برعکس بوده است.در فیلم های گذشته به فیلم نامه و موسیقی توجه بسیاری می کردند و کارگردانان فیلم های گذشته بر خلاف کارگردانان امروزی فقط به خاطر در آوردن پول فیلم نمی ساختند.به یک عنوان اشاره می کنیم. God  Father یکی از شاهکارهای دنیای سینما است و همچنان هم طرفداران خاص خودش را دارد .این فیلم  یکی از معدود عنوانهایی است که هم جزوء گروه منتقد پسند بود و هم جزوء گروه پر فروش گر چه فیلم های آن زمان از نظر فروش با فیلم های امروزه قابل مقاسیه نیستند زیرا در امروزه طرفداران فیلم به طرز محسوسی اقزایش یافته است.داستان زندگی یک گروه مافیایی را نشان می دهد که با مخالفان خود در گیر می شود و ....... نقش اول این فیلم را مارلون براندو ستاره ی نام آشنای سینما و یک اسطوره ی فراموش نشدنی سینما ایفا می کند و همچنین آل پاچینو در نقش مایکل پسر دون ویتو کورلئونه(Don Vito Corleone)می باشد.همچنین فیلم از یک موسیقی بی نظیر بهره برده که کاملا مربوط به داستان فیلم می باشد.موسیفی فیلم در ابتدا حالت غمگین و ناراحت کننده ای به خود می گیرد زیرا دون ویتو کشته می شود ولی موسیقی در ادامه  بسیار شاد می شود زیرا مایکل تمام دشمنان پدر خود را نابود می کند. فیلم پدر خوانده یک عنوان بی نظیری بود که مطمئنا هیچ فیلمی مانند آن دیگر نخواهد آمد ولی امیدوارم سینمای امروزی رو به ساختن فیلم های منتقد پسند بیاورد. فیلم شماره ی دو و سه آن هم زیبا و جالب است اما فیلم شماره ی اول آن چیز دیگری است!